Sosyal Medya Hesaplarımız

MAKALE

Profesyonelce istifa etmenin yolları

Eğer ortalama 10 yıldır özel sektörde çalışan bir profesyonelseniz muhtemelen en az bir defa da olsa bu süreci yaşamışsınızdır. İstifa etmeye karar vermek bir dertken, asıl kriz istifa etmeye karar verdikten sonra başlar. Ne zaman konuşmalı, önce kiminle konuşmalı, normal mi ayrılmayı yoksa tüm sıkıntıları dobra dobra anlatmalı mı, kapıyı sert mi çarpmalı yoksa yumuşak mı kapatmalı. Kaç gün önceden söylemeliyiz? istifa süreciyle ilgili cevaplarını merak ettiğiniz tüm soruları listeledik. Tabi ki cevaplarını da…

kıdem tazminatı, işten ayrılma süreçleri, iş arama izni, ihbar süresi

Eğer ortalama 10 yıldır özel sektörde çalışan bir profesyonelseniz muhtemelen en az bir defa da olsa bu süreci yaşamışsınızdır. İstifa etmeye karar vermek bir dertken, asıl kriz istifa etmeye karar verdikten sonra başlar. Ne zaman konuşmalı, önce kiminle konuşmalı, normal mi ayrılmayı yoksa tüm sıkıntıları dobra dobra anlatmalı mı, kapıyı sert mi çarpmalı yoksa yumuşak mı kapatmalı. Kaç gün önceden söylemeliyiz? istifa süreciyle ilgili cevaplarını merak ettiğiniz tüm soruları listeledik. Tabi ki cevaplarını da…

Nasıl İstifa Edilir? İşte İstifa Ederken Sıkça Sorulan Sorular!

1. İhbar Süresi Nedir?

İhbar Süresi, işten ayrılmaya karar verdiğinizde işvereninize bu kararınızı ne kadar süre içerisinde bildirmeniz gerektiğini belirleyen ve 4857 sayılı İş Kanununun 17. Maddesine yer alan bir terimdir.

2. İhbar Sürem Ne Kadardır?

       – İş yerinde 6 aydan az çalıştıysanız 2 hafta önceden,

       – İş yerinde 6 ay – 1.5 yıl arasında çalıştıysanız 4 hafta önceden,

       – İş yerinde 1.5 – 3 yıl arası çalıştıysanız 6 hafta önceden,

       – İş yerinde 3 yıldan fazla çalıştıysanız 8 hafta önceden iş vereninize istifa edeceğinizi haber vermek zorundasınız.

3. Peki ya Bu İhbar Süreme Uymazsam?

Bu sürelere uymak zorunda değilsiniz ancak uymazsanız, şirketin tutumuna göre tazminat ödemek zorunda kalabilirsiniz. Unutmayın, ihbar süresi karşılıklı uyulması gereken bir kanundur, şirket de sizi işten çıkarmak istediğinde yukarıdaki süreler kadar önceden bildirmek zorundadır.

4. İçeride İznim Var, İhbar Süremden Düşebilir miyim?

Bu şirkete bağlı, yıllık izinlerinizden biriken günleri ihbar sürenizden düşmek zorunda değiller. Ancak konuşur ve ikna ederseniz çok sorun çıkaracaklarını sanmıyoruz. İzninizi ihbar sürenizden düşmeseler bile TL karşılığını size yatıracaklar.

5. İş Arama Süresi Diye Bir Şeyden Bahsediyorlar, Nedir?

İş arama süresi iş kanununun size verdiği, günlük 2 saat olarak kullanabileceğiniz bir izindir. Her gün işten 2 saat erken çıkarak veya 2 saat geç giderek, ya da gün ortasında bu 2 saatinizi kullanabilirsiniz. Yasada bunları toplu bir şekilde kullanmanızı sağlayacak herhangi bir madde olmamakla birlikte, şirketinizle anlaşırsanız iş arama sürenizi topluca da kullanabilirsiniz.

6. İstifa Ettim, 8 Hafta Çalışacaksın Dediler ama İş Buldum, Rapor Alıp İhbar Süremi Azaltacağım, Olur mu?

Olmaz çünkü rapor aldığınız gün sayısı ihbar sürenizden düşmez. Eğer 8 haftalık ihbar süreniz varsa, 2 ay rapor da alsanız 2 ay 8 hafta çalışmak (2 ayını raporlu olarak geçirmek) durumundasınız. Yani bu şekilde bir çözüm yok.

7. İstifa Dilekçesi Nasıl Yazılır? Bir Sebep Belirmeli miyim?

Dünyanın en kolay ve rahatlatıcı dilekçesi istifa dilekçesidir. “Şu tarihte başladığım şu pozisyondan, şu tarihte kendi isteğimle ve gördüğüm lüzum üzerine istifa ediyorum. Gereğinin yapılmasını rica ederim” deyip, tarihi ve imzayı attınız mı tamamdır.

8. Şirketim İstifamı Kabul Etmiyor, Ne Yapacağım?

Ne yazık ki şirketin öyle bir hakkı yok. Siz istifanızı müdürünüze ve IK’ya sunduktan sonra, yasal ihbar sürenizi doldurup istediğiniz zaman işten ayrılabilirsiniz. Garantili olsun diyorsanız noter üzerinden gönderin istifanızı.

9. İstifalarda İlk İki Ay İstisnası Nedir? Sorgusuz Sualsiz İstifa Edebilir miyim?

Bir işe başladığınızda ilk 2 ay, hem şirketin hem de çalışanın “deneme süresi”dir. Yani ilk iki ay içerisinde siz ihbar süresi beklemeden istifa edip, dilekçenizi verir vermez şirketten ayrılabilirsiniz. Şirketin herhangi bir yaptırımı olamaz.

10. İşten Kendim Ayrıldım, Tazminat Alacak mıyım?

İşten kendi iradenizle istifa etmeniz ihbar ve kıdem tazminatlarınızı alamamanız anlamına gelmektedir, ancak bunun bir istisnası vardır, o da 3.600 gün prim ödemektir. Aşağıdaki soruda detaylarını bulacaksınız.

11. 15 Yıl, 3.600 Gün Çalıştım ve Prim Ödedim, İstifa Edip Kıdem Tazminatımı Alabilir miyim?

İlk sigortalı olduğunuz tarihten itbaren 3.600 günlük priminizi ödediyseniz, bu süreyi farklı şirketlerde de tamamlasanız, kıdem tazminatınızı alarak işten ayrılabiliyorsunuz. Toplam sigortalılık süresinin 15 yılı bulması yeterli. Ancak buradaki istisna şudur, 15 yılda 2 şirkette çalıştınız ve son şirketinizde 5 yıldır çalışıyorsanız, sadece 5 yıllık kıdem tazminatı alabilirsiniz. Bir önceki şirketinizden geriye dönük hak talep edemezsiniz.

12. Kadınım ve Evlilik Sebebiyle İstifa Edeceğim, Şartları Neler, Tazminatımı Alabilir miyim?

İş kanunu, yeni evlenmiş kadınların evlilik tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde çalıştığı sürenin kıdem tazminatını alarak işten ayrılmasına izin veriyor. Evlilik nedeniyle istifa ettiğinizi ve tazminatınızın ödenmesini talep eden bir dilekçeyle şirketinize başvurmanız yeterli. Ancak bu tür istifalarda sadece kıdem tazminatı alıyorsunuz, ihbar tazminatı geçerli olmuyor.

13. Erkeğim ve Askere Gideceğim, Tazminatımı Alabilir miyim?

Evet, askerlik nedeniyle istifa ettiğinizde şirketinizde o ana kadar biriken tüm kıdem tazminatınızı alabilirsiniz, ancak ihbar tazminatınız kalır, askerlik ve evlilik istifalarında ihbar tazminatı ne yazık ki alınmıyor.

14. İstifa Etmeye Karar Verdim, Ne Yapmalıyım?

Önce kararın kesin mi onu düşünmelisin. Eğer kararın kesinse ilk önce bir üst yöneticinle konuş, o seni zaten yönlendirecektir. İstifanı direkt olarak ona vereceksin, o aksi bir şey söylemediyse. Sonrasında her şirketin ayrı prosedürü olmakla birlikte oturup kaç gün çalışman gerektiğiyle, ne kadar maaş, yıllık izin ve varsa prim alacağınla ilgili konuşulacak. Çok büyük bir aksilik olmadıkça şirketler ayrılmak isteyen elemanlarını fazla tutmuyorlar, 2-3 güne özgürsün!

15. İstifa Ettikten Sonra Ne Kadar Maaş Alacağım?

İhbar sürenle birlikte çalıştığın son güne kadar maaşını alacaksın. Yani 1 Haziran’da istifanı verdin ve iki haftalık ihbar süren var, yani 15 Haziran’da işten tamamen çıktın. O zaman 1-15 Haziran arası maaşın yatacak. Tabi bir de kullanmadığın izinler ve varsa primler.

16. İstifa Ederken Kötü mü Ayrılmalı, İyi mi?

Bunun cevabı sizde saklı ama bize sorarsanız kimsenin kalbini ne olursa olsun kırmaya gerek yok. Hem de ileride ne olacağı belli olmaz, belki kapıyı tekrar çalarsınız. Her iş yerinde mutlaka bir kapınız olsun.

Biraz hızlı hazırlanmış bir sıkça sorulan sorular bölümü oldu ancak şöyle bir baktığınızda hemen hemen her şeyi kapsamış olduğunu göreceksiniz soruların. Eğer burada yazmayan ama aklınıza takılan sorular varsa yorumlar kısmına yazın lütfen, hemen cevaplayacağımızdan emin olabilirsiniz. İstifa etmek zorlu bir süreç, bu konuda bir karar alıp onu gerçekleştiren herkese bol şanslar ve başarılar.

Yazar: Gökhan Cura
Kaynak: www.gokhancura.com.tr

Kigem.com Kişisel Gelişim Merkezi’nin kısaltmasıdır. Türkçedeki ilk kişisel gelişim ve sosyal başarı portalıdır. Yazar Mümin Sekman tarafından yayın hayatına sunulmuştur. 2000 yılında yayına başlayan site, 19 yıldır kesintisiz bir şekilde geliştirici yayınlarına devam etmektedir. Sitenin yıllık ziyaretçi sayısı 5.000.000 kişiyi aşmaktadır. İçeriği uzman bir ekip tarafından özenle hazırlanmaktadır.

Advertisement

MAKALE

Dünya sinemasının gelmiş geçmiş en iyi filmleri

Manşet, filmler, en iyi 100 film, dünya sineması

Dünya sinemasının en beğenilen filmlerini belirlemek için 209 film eleştirmeninin görüşlerine başvuruldu. Sonuçlar açısından nihailik söz konusu olmasa da sinemanın evrensel bir dili olduğu gözler önüne serildi. İşte İngilizce filmler dışında dünya sinemasının en beğenilen ilk 100 filmi…

Dünya sinemasının en iyi 100 filmi

BBC Kültür, dünya sinemasının gelmiş geçmiş en iyi filmlerini belirlemek için 43 ülkeden 209 film eleştirmeninin görüşlerine başvurdu. İşte ilk 100’e giren filmler…

Ankete katılan film eleştirmenlerinin her birinden, İngilizce filmler dışında dünya sinemasından en beğendikleri 10 filmi sıralamaları istendi. En fazla listeye giren filmler, sıralamaya göre ilk 100’deki yerini aldı.

Bu 100 film 24 ülke, 19 dil ve 67 yönetmene ait. Listeye giren filmlerin 27’si Fransızca, 12’si Mandarin (Çince) ve 11’er tanesi de İtalyanca ve Japonca.

Film eleştirmenlerinin 94’ü kadın olsa da, ilk 100’e giren filmlerin sadece dördü kadın yönetmene ait.

Listenin dörtte biri Doğu Asya filmlerinden oluşuyor. Liste başı olan film de Japon yönetmen Akira Kurosawa’nın 1954 yapımı Yedi Samuray filmi oldu.

Ancak ilginç olan şu ki dünyanın her tarafından eleştirmenler bu filmi listesine dahil etmesine rağmen, altı Japon eleştirmenin listesinde bir tek Kurosawa filmi dahi yer almamıştı.

Liste, güzel bir filmin tadına varmak için sınırların veya dilin engel oluşturmadığını bir kez daha gösteriyor. Bir ülkeye ait film doğal olarak oranın tarihini ve kimliğini yansıtsa da sinemanın evrensel bir dili var.

BBC Kültür anketi bir şeyleri ortaya çıkarmanın yanı sıra tartışma yaratmayı da amaçlıyor. Bu liste açısından kesinlik veya nihailik söz konusu olmadığı gibi herkesi memnun etmenin mümkün olmadığı biliniyor.

İşte dünya sinemasının en iyi 100 filmi listesi…

1. Yedi Samuray (Seven Samuari – Akira Kurosawa, 1954)

2. Bisiklet Hırsızları (Bicycle Thieves – Vittorio de Sica, 1948)

3. Tokyo Hikayesi (Tokyo Story – Yasujirô Ozu, 1953)

4. Rashomon (Akira Kurosawa, 1950)

5. Oyunun Kuralı (The Rules of the Game – Jean Renoir, 1939)

6. Persona (Ingmar Bergman, 1966)

7. 8 1/2 (Federico Fellini, 1963)

8. 400 Darbe (The 400 Blows – François Truffaut, 1959)

9. Aşk Zamanı (In the Mood for Love – Wong Kar-wai, 2000)

10. Tatlı Hayat (La Dolce Vita – Federico Fellini, 1960)

11. Serseri Aşıklar (Breathless – Jean-Luc Godard, 1960)

12. Hoşçakal Cariyem (Farewell My Concubine – Chen Kaige, 1993)

13. (Fritz Lang, 1931)

14. Jeanne Dielman, 23 Commerce Quay, 1080 Brussels (Chantal Akerman, 1975)

15. Pather Panchali (Satyajit Ray, 1955)

16. Metropolis (Fritz Lang, 1927)

17. Aguirre: Tanrının Gazabı (Aguirre, the Wrath of God – Werner Herzog, 1972)

18. A City of Sadness (Hou Hsiao-hsien, 1989)

19. Cezayir Bağımsızlık Savaşı (The Battle of Algiers – Gillo Pontecorvo, 1966)

20. Ayna (The Mirror – Andrei Tarkovsky, 1974)

21. Bir Ayrılık (A Separation – Asghar Farhadi, 2011)

22. Pan’ın Labirenti (Pan’s Labyrinth – Guillermo del Toro, 2006)

23. Jeanne D’arc’ın Izdırabı (The Passion of Joan of Arc – Carl Theodor Dreyer, 1928)

24. Potemkin Zırhlısı (Battleship Potemkin – Sergei M Eisenstein, 1925)

25. Yi Yi (Edward Yang, 2000)

26. Cennet Sineması (Cinema Paradiso – Giuseppe Tornatore, 1988)

27. Arı Kovanının Ruhu (The Spirit of the Beehive – Victor Erice, 1973)

28. Fanny and Alexander (Ingmar Bergman, 1982)

29. İhtiyar Delikanlı (Oldboy – Park Chan-wook, 2003)

30. Yedinci Mühür (The Seventh Seal – Ingmar Bergman, 1957)

31. Başkalarının Hayatı (The Lives of Others – Florian Henckel von Donnersmarck, 2006)

32. Annem Hakkında Her Şey (All About My Mother – Pedro Almodóvar, 1999)

33. Oyun Vakti (Playtime – Jacques Tati, 1967)

34. Arzunun Kanatları / Berlin Üzerindeki Gökyüzü (Wings of Desire – Wim Wenders, 1987)

35. Leopar (The Leopard – Luchino Visconti, 1963)

36. Harp Esirleri (La Grande Illusion – Jean Renoir, 1937)

37. Ruhların Kaçışı (Spirited Away – Hayao Miyazaki, 2001)

38. A Brighter Summer Day (Edward Yang, 1991)

39. Yakın Plan (Close-Up – Abbas Kiarostami, 1990)

40. Andrei Rublev (Andrei Tarkovsky, 1966)

41. Yaşamak (To Live – Zhang Yimou, 1994)

42. Tanrıkent (City of God – Fernando Meirelles, Kátia Lund, 2002)

43. İyi İş (Beau Travail – Claire Denis, 1999)

44. 5’ten 7’ye Cléo (Cleo from 5 to 7 – Agnès Varda, 1962)

45. L’Avventura (Michelangelo Antonioni, 1960)

46. Cennetin Çocukları (Children of Paradise – Marcel Carné, 1945)

47. 4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün (4 Months, 3 Weeks and 2 Days – Cristian Mungiu, 2007)

48. Viridiana (Luis Buñuel, 1961)

49. İz Sürücü (Stalker – Andrei Tarkovsky, 1979)

50. L’Atalante (Jean Vigo, 1934)

51. Cherbourg Şemsiyeleri (The Umbrellas of Cherbourg – Jacques Demy, 1964)

52. Rastgele Balthazar (Au Hasard Balthazar – Robert Bresson, 1966)

53. Geç Gelen Bahar (Late Spring – Yasujirô Ozu, 1949)

54. Eat Drink Man Woman (Ang Lee, 1994)

55. Jules ve Jim (Jules and Jim – François Truffaut, 1962)

56. Chungking Express (Wong Kar-wai, 1994)

57. Solaris (Andrei Tarkovsky, 1972)

58. The Earrings of Madame de… (Max Ophüls, 1953)

59. Gel ve Gör (Come and See – Elem Klimov, 1985)

60. Le Mepris / Contempt (Jean-Luc Godard, 1963)

61. Sansho the Bailiff (Kenji Mizoguchi, 1954)

62. Touki Bouki (Djibril Diop Mambéty, 1973)

63. Spring in a Small Town (Fei Mu, 1948)

64. Üç Renk: Mavi (Three Colours: Blue – Krzysztof Kieślowski, 1993)

65. Ordet (Carl Theodor Dreyer, 1955)

66. Korku Ruhu Kemirir (Ali: Fear Eats the Soul – Rainer Werner Fassbinder, 1973)

67. Yok Edici Melek (The Exterminating Angel – Luis Buñuel, 1962)

68. Ugetsu (Kenji Mizoguchi, 1953)

69. Aşk (Amour – Michael Haneke, 2012)

70. Batan Güneş (L’Eclisse – Michelangelo Antonioni, 1962)

71. Happy Together (Wong Kar-wai, 1997)

72. Yaşamak (Ikiru – Akira Kurosawa, 1952)

73. Kameralı Adam (Man with a Movie Camera – Dziga Vertov, 1929)

74. Çılgın Pierro (Pierrot Le Fou – Jean-Luc Godard, 1965)

75. Gündüz Güzeli (Belle de Jour – Luis Buñuel, 1967)

76. Ananı Da! (Y Tu Mamá También – Alfonso Cuarón, 2001)

77. Konformist (The Conformist – Bernardo Bertolucci, 1970)

78. Kaplan ve Ejderha (Crouching Tiger, Hidden Dragon – Ang Lee, 2000)

79. Ran (Akira Kurosawa, 1985)

80. Los Olvidados / The Young and the Damned (Luis Buñuel, 1950)

81. Celine and Julie go Boating (Jacques Rivette, 1974)

82. Amélie (Jean-Pierre Jeunet, 2001)

83. Sonsuz Sokaklar (La Strada – Federico Fellini, 1954)

84. Burjuvazinin Gizli Çekiciliği (The Discreet Charm of the Bourgeoisie – Luis Buñuel, 1972)

85. Umberto D (Vittorio de Sica, 1952)

86. La Jetée (Chris Marker, 1962)

87. Cabiria’nın Geceleri (The Nights of Cabiria – Federico Fellini, 1957)

88. Son Krizantemlerin Öyküsü (The Story of the Last Chrysanthemum – Kenji Mizoguchi, 1939)

89. Yaban Çilekleri (Wild Strawberries – Ingmar Bergman, 1957)

90. Hiroşima Sevgilim (Hiroshima Mon Amour – Alain Resnais, 1959)

91. Rififi (Jules Dassin, 1955)

92. Bir Evlilikten Manzaralar (Scenes from a Marriage – Ingmar Bergman, 1973)

93. Kırmızı Fenerler (Raise the Red Lantern – Zhang Yimou, 1991)

94. Arkadaşımın Evi Nerede? (Where is the Friend’s Home? – Abbas Kiarostami, 1987)

95. Ukigumo / Floating Clouds (Mikio Naruse, 1955)

96. Shoah (Claude Lanzmann, 1985)

97. Kirazın Tadı (Taste of Cherry – Abbas Kiarostami, 1997)

98. In the Heat of the Sun (Jiang Wen, 1994)

99. Küller ve Elmaslar (Ashes and Diamonds – Andrzej Wajda, 1958)

100. Puslu Manzaralar (Landscape in the Mist – Theo Angelopoulos, 1988)

Kaynak:  www.bbc.com

Okumaya devam et

MAKALE

Her alanda uzlaşma şart mıdır?

uzlaşmacı yaklaşım, uzlaşma, şirketlerde yönetim, Manşet

Uzlaşmacı olmanın her zaman doğru bir yaklaşım olduğu düşünülür. Fakat bu yaklaşım bazen yarardan çok zarar da getirebilir. Peki, insanın hayatta karşısına çıkan hangi durumlarda uzlaşması, hangilerinde kendi bildiğini yapması ve daha da önemlisi, hangi durumlarda karşı tarafın dediğini yapması gerekir?

Şirketler Demokrasiyle Yönetilmez

Uzlaşma, çoğu durumda zor ama gerçekleştirilmesi arzu edilen bir durum olarak gösterilir. Kendi isteklerini dayatanlara, uzlaşmanın iyi olduğu tavsiye edilir. Tarafların bazı haklarından, bazı ayrıcalıklarından feragat etmeleri halinde, herkesin daha kazançlı olacağı söylenir.

Peki, gerçekten uzlaşma, her durumda iyi bir şey midir? Farklı düşünceleri, farklı öncelikleri, farklı istekleri olan tarafların, her zaman “orta yolu bulmaları” doğru mudur? İnsanın hayatta karşısına çıkan hangi durumlarda uzlaşması, hangilerinde kendi bildiğini yapması ve daha da önemlisi, hangi durumlarda karşı tarafın dediğini yapması gerekir?

Uzlaşmanın şart olduğu alan, insanın özel hayatındaki birlikteliklerdir. Hayatı paylaşan iki insanın, her ikisini de ilgilendiren bütün konularda, mutlaka ama mutlaka uzlaşmaları gerekir. Hangi şehirde, hangi semtte, hangi evde oturmaktan tutun da, boş zamanlarda ne yapılacağı, kimlerle birlikte olunacağı, nerede tatil yapılacağına kadar bütün konularda, iki insanın birbirini dinleyerek, birbirini anlayarak, her ikisini de hoşnut kılacak çözümleri bulmaları gerekir. Bu çözümü bulmak için uzlaşmaları gerekir.  Aksini yapmak, ilişkileri temelden sarsar. Sürekli olarak taraflardan birinin isteklerini yapmak, ilişkinin ömrünü kısaltır.

Eşler ve sevgililer için şart olan uzlaşma, arkadaşlıklar için de olmazsa olmazdır. Eğer arkadaşlar uzlaşamazlarsa, ilişkileri uzun sürmez. Kimse sürekli olarak bir başkasının yapmak istediklerini yaparak mutlu olmaz.

Siyasette de uzlaşma şarttır. Uygar toplumlar, bir beldeye park mı yoksa kapalı spor salonu mu yapılacağına bile oylamayla karar verirler.  Siyaset, çoğunluğu mutlu edecek çözümler üretmek için vardır. Uzlaşma siyasetin temel felsefelerinden biridir. (Küresel Dünyanın İdeolojisi, Uzlaşmadır.)

Şirket yönetimlerinde de uzlaşmanın gerekli olduğu durumlar vardır. Herhangi bir alanda risk almak gerektiğinde, ortakların uzlaşmaları gerekir. Uzlaşma karşılıklı kazanç ve barış içinde yaşamak demektir.

Ancak bütün iyi taraflarına rağmen, uzlaşma kimi koşullarda yarardan çok zarar getirir. Hayatta bazı durumlarda uzlaşma aranmaz.

Bazı konularda, sadece konunun uzmanı olan insanların karar almaları gerekir.  Böyle bir alanda, o konunun uzmanıyla uzman olmayanların uzlaşmasını aramak, genelde çok yanlış kararlara neden olur. Bir binanın statik hesaplarını yapan bir mühendisle, o binanın müteahhidinin uzlaşması beklenmez; doğru olan ne kadar masraflı olursa olsun mühendisinin kararlarını uygulamaktır. Uzman olmayanların,  uzmanlık gerektiren konularda, karar sürecinin dışında kalmaları gerekir.  Bir hastanın bir doktorla uzlaşması değil, doktorun dediklerini yapması beklenir.

Şirket yönetimlerinde de bazı konularda uzlaşma aramak, yarardan çok zarar getirir. Bir şirkette her kararı uzlaşarak almaya kalkışmak, karara katılanları mutlu etse de, genellikle vasat kararlara yol açar. İletişim gibi uzmanlık isteyen bir konuda, iletişimle hiç ilgisi olmayan yöneticilerinin karar toplantısına katılıp, oy vermeleri yanlış bir uygulamadır. Sadece iletişim değil, uzmanlık gerektiren herhangi bir  alanda, yönetimin herkesi karara ortak etmesi, gerçek bir yönetim zafiyetidir.

Uzlaşarak karar almakla, katılımcı  yönetim aynı şeyler değildir. Katılımcı yönetim, karardan etkilenecek herkesin sürece dahil olmasını ve görüşünü dile getirmesini öngören, son derece yararlı bir yönetim anlayışıdır. Bir şirkette önemli kararlara herkesin görüşünü ifade ederek katkı yapması, alınacak kararın isabet oranını artırır. Ancak, katılımcı yönetim, her kararın uzlaşmayla alınması değildir. Doğru olan, herkesin fikrini söylemesi ama kararı, o konunun sorumluluğunu üstlenecek ve hesabını verecek insanların almasıdır.

Bir şirkette katılımcı yönetimi yüceltmek, o şirketin demokrasiyle yönetileceği anlamına gelmez. Şirketler, demokratik yerler değildir; olmaları da gerekmez. Bir şirketi, herkesin eşit oy hakkına sahip olacağı bir yöntemle yönetmek, kısa zamanda şirketi ölüme terk etmek demektir. Şirketler, çalışanlarına adil davranmak, onların görüşlerine değer vermek zorundadırlar ama alıncak her kararda çalışanlarla uzlaşma içinde olmak zorunda değillerdir. En katılımcı şirketlerde bile, çoğu zaman, uzlaşma arzu edilen bir durum değildir. Bir şirketin alacağı kararlarda uzlaşma arayacağı durumlar, istisnai durumlardır.

Uzlaşmadan bahsedildiğinde, çoğu zaman ortak aklın üstünlüğü yüceltilir. Ama ortak akıl konusu da çok yanlış anlaşılan bir konudur. Ortak akıl, birden fazla insanın bir konu hakkında,  düşünsel güçlerini birleştirmeleri, akıl kapasitelerini artırmaları demektir. Ancak ortak akıl demek, kararların ortak olarak alınması değildir.  Zaten herkesin üzerinde hem fikir olduğu bir karar, genellikle en yenilikçi, en yaratıcı ya da en ilerici karar olmaz.  Aksine ortaklaşa alınan kararlar, herkesi memnun eden ama sonuçları vasat olan kararlardır.

Katılımcı bir ortam yaratmak, farklı fikirlerin seslerini duymak, birbirini etkilemek ve bu sürecin sonunda az sayıda insanın karar almasını sağlamak ne kadar doğru bir yöntemse,  kimsenin gönlü kırılmasın diye  uzlaşarak karar almak, sonra da alınan bu kararı ortak aklın ürünü olarak nitelemek o kadar kötü bir yöntemdir.

Ortak akıl bir şirketteki, bir kurumdaki, bir toplumdaki bütün beyinlerden faydalanmak demektir. Karar almak ise, ortak aklın birikiminden yararlanarak, bir ya da birkaç kişinin, hesap verme sorumluluğunu üstlenerek, birçok seçenekten birisini seçmesidir. Birçok doğru arasından, birinde karar kılmasıdır.

Felipe Csaszar, uzlaşmanın bazı durumlarda şart ama bazı durumlarda bir seçenek olduğunu söyler. Csaszar’a göre, bir konuda ne kadar çok insan sorunu irdeler, kendi açısından değerlendirirse, alınacak karar da o kadar olgunlaşır. Böyle bir karar süreci, bütün tarafların hassasiyetini ve çıkarını dikkate aldığı için, sağlıklı sonuçlar doğurur.

Ancak, bütün kararların mutlaka uzlaşmayla alınması gerekmez. Bir konuda taraflar, o konunun uzmanı değillerse ya da vizyonları yetersizse o konuda uzlaşarak karar almak yanlışlara yol açar. Böyle durumlarda ne kadar uzlaşılırsa, hata yapma oranı da o kadar artar.

Hayatta uzlaşmanın, çok iyi sonuçlar doğurduğu durumlar vardır; bu durumlarda dünyanın en uzlaşmacı insanı olmak gerekir. İnsan bunu başardığı zaman, mutlu ve huzurlu olur.

Ama bazı alanlarda da uzlaşma, tam tersine yarardan çok zarar verir. İnsanın bu alanları iyi bilmesi ve hiç uzlaşma aramadan, konunun uzmanının kararını uygulaması gerekir.

Hayatta her alanda uzlaşma şart değildir.

Yazar: Temel Aksoy
Kaynak: www.temelaksoy.com

Okumaya devam et

MAKALE

Siz hiç reddedildiniz mi?

yakın ilişkiler, reddedilmek, psikoloji, Manşet

Reddedilmek hepimizin zaman zaman karşılaştığı, kabul edilmesi zor bir durumdur. Peki, reddedilmekle nasıl başa çıkabiliriz? Bu durum psikolojimizi nasıl etkiler? İşte www.yakiniliskiler.com sitesinden tüm bu sorulara yanıt olabilecek nitelikte bir makale…

Reddedilme Hassasiyeti: Evrimin Bir Armağanı Mı, Yoksa Bir Lanet Mi?

Hepimiz sosyal ilişkiler kuruyoruz ve hayatlarımızı bu sosyal ilişkiler çevresinde şekillendiriyoruz. Bir yere, birilerine ait olmak istiyor ve yakın ilişkiler kurmaya çabalıyoruz. Hayatımıza anlam katan bu ilişkiler maalesef bazen bize zarar da verebiliyor. Bu yazımızda da fark edilmesi bazen çok zor olan ve uzun vadede hem bize hem de ilişkilerimize zarar verebilen “reddedilme hassasiyeti” olgusundan bahsedeceğiz.

Reddedilme hassasiyeti evrimsel süreçte kazandığımız psikolojik bir mekanizma ve bir sosyal grubun üyesi olmayı sürdürebilmemiz açısından büyük öneme sahip1. Örnek vermek gerekirse, kalabalık bir masada siz konuştuğunuz sırada bir arkadaşınızın gözlerini devirdiğini kolayca fark etmeniz ya da insanların sahte ve gerçek gülüşlerini ayırt edebilmeniz bu mekanizmanın bir sonucu. Bu mekanizma sayesinde sosyal gruplarda onaylanıp onaylanmadığımızı veya davranışlarımızın toplum içinde kabul görüp görmediğini gözlemleyebiliyor ve buna göre hareket ederek dışlanmaya karşı önlemler alabiliyoruz. Bu aslında sağlıklı ve sosyal yaşam için gerekli bir mekanizma olsa da bazı kişilerde fazla güçlü bir şekilde işleyip bu kişilere zarar vermeye başlıyor.

Reddedilmeye karşı aşırı hassasiyet gösteren kişiler, partnerlerinin davranışlarının sebebini etraflıca düşünmek yerine hemen “partnerim beni sevmiyor” veya “partnerim benimle olmak istemiyor” gibi varsayımlarda bulunma eğilimi gösteriyorlar2. Bu konu üzerine yapılan bir araştırma kapsamında romantik ilişkisi olmayan bir grup üniversite öğrencisinden reddedilme hassasiyetine dair bir anket doldurmaları isteniyor. Aylar sonra, bu öğrencilerden romantik bir ilişkiye başlamış olanlardan birkaç anket daha doldurmaları isteniyor. Bu anketler ilişkilerde yaşanabilecek bazı olumsuzluklar ilgili. Örneğin; partnerin soğuk ve mesafeli davranması, bir hata durumunda hoşgörüsüz davranması ya da birlikte eskisinden daha az zaman geçirmek gibi durumlar üzerine katılımcıların tepkilerini ve düşüncelerini ölçüyor. Araştırma sonuçları gösteriyor ki reddedilmeye karşı aşırı hassas kişiler, partnerlerinin davranışlarıyla kendilerini kasten incitmeye çalıştıklarını düşünme eğiliminde oluyorlar.

Romantik bir ilişki içerisindeki kişiler, partnerlerinin düşüncesizliklerini direkt olarak sevgi veya bağlılık eksikliği gibi daha derin sorunlara bağladıkları takdirde, çatışma şiddetleniyor ve daha büyük bir sorun haline geliyor3. Çiftlerin tartışmaları sırasında alınan ses kayıtları üzerine yapılan bir araştırma gösteriyor ki reddedilmeye karşı aşırı hassas olan kişiler tartışma sırasında seslerini yükseltme, sorumluluk kabul etmeme, partnerlerini aşağılama gibi davranışlara eğilim gösteriyorlar. Bunun yanı sıra, reddedilme hassasiyeti yüksek olan kişiler partnerleri tarafından daha kıskanç ve saldırgan olarak değerlendiriliyorlar. Ayrıca partnerleri bu kişilerin kendilerine yeterince destek olmadığını düşünüyor2. Tüm bunlar zamanla ilişki memnuniyetine zarar verip çifti ayrılık noktasına götürebiliyor.

Bir başka araştırma gösteriyor ki; reddedilme hassasiyeti yüksek olan kişiler, reddedildikleri zaman kendilerini reddeden kişilerle veya gruplarla bir ilişki kurabilmek ve kendilerini kabul ettirebilmek için büyük miktarlarda para harcayabiliyorlar4. Cömertlik belirli bir seviyeye kadar olumlu bir özellik gibi görünse de, bu kişiler bazen kendi ekonomik güçlerinin ötesinde harcamalar yapabiliyorlar. Kişilerin cömertlik seviyeleri arasındaki büyük farklar da zamanla ilişkideki eşitlik ve adalet hissine zarar vererek ilişki memnuniyetini düşürebiliyor.

Reddedilme hassasiyeti yüksek olan kişiler, ilişki memnuniyetsizliğine kıyasla daha ciddi ve kalıcı sorunlarla mücadele etmek zorunda kalabiliyorlar. 2000 yılında yapılan bir araştırmaya göre reddedilme hassasiyeti yüksek olan ergenlik dönemindeki kızlar romantik partnerleri tarafından reddedilmemek uğruna aslında yapmak istemedikleri şeyler yaparak istismara ve travmalara maruz kalabiliyorlar5. Başka bir araştırma ise, geçmişte yaşadıkları bir reddedilme tecrübesini hatırlayan ve reddedilme hassasiyeti yüksek olan üniversite öğrencilerinin kendine zarar verme düşüncesiyle daha fazla mücadele etmek zorunda kaldığını gösteriyor6.

Peki reddedilme hassasiyetiyle nasıl başa çıkılabilir? Araştırmalara göre, reddedilme hassasiyetiyle mücadele etmenin en etkili yolu “öz farkındalık” sahibi olmak; bir diğer deyişle, kendi duygusal ve davranışsal tepkilerimizi gözlemleyip kontrol edebilmek7. Potansiyel bir reddedilme işareti yakaladığımızda, dikkatimiz sadece bu şüpheyi besleyecek işaretlere odaklanabiliyor ve reddedileceğimiz şüphesi güçlendiğinde çevremize öfkeyle tepki verebiliyoruz. Fakat böyle hızlı tepkiler vermek yerine, içinde bulunduğumuz durumu etraflıca düşündüğümüz takdirde yıkıcı davranışları törpüleyebiliyoruz. Reddedilme hassasiyetinizin yüksek olduğundan şüpheleniyorsanız siz de bundan sonra kendinizi daha iyi gözlemleyerek olumsuz sonuçları minimuma indirebilir ve daha sağlıklı ilişkiler kurabilirsiniz. Ayrıca şunu unutmamak gerekiyor: Her şey her zaman bizimle ilgili değil ve bazen hepimiz öfkemizi veya mutsuzluğumuzu başkalarına yansıtabiliyoruz.

Yazan: Alper Günay
Düzenleyen: Gizem Sürenkök
Kaynak:  www.yakiniliskiler.com

Okumaya devam et
Advertisement

EĞİTMENLER

Manşet, Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri, Başak Koç Manşet, Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri, Başak Koç
EĞİTMENLER3 ay önce

Her Şey Seninle Başlar Eğitmeni: Başak Koç

Milli voleybolcu Başak Koç, 1993 yılında Eczacıbaşı Spor Kulübü’nde spor kariyerine başladı. Galatasaray, Fenerbahçe, İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Işıkspor’da forma giydi.  Aktif...

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Her Şey Seninle Başlar eğitmeni:
EĞİTMENLER4 ay önce

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Batuhan Kürkçü

1987 yılı Ankara doğumlu olan Batuhan Kürkçü, Hacettepe Üniversitesi Biyoloji bölümünden mezun oldu. Askerlik sonrasında Türk Hava Kurumu Uçuş Akademisi’nde...

Ümit Sedat Bayram, Manşet, Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri Ümit Sedat Bayram, Manşet, Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri
EĞİTMENLER5 ay önce

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Ümit Sedat Bayram

ÜMİT SEDAT BAYRAM KİMDİR? Ümit Sedat Bayram 1977 yılında Ankara’da doğdu. Hacettepe Üniversitesi’nde mühendislik eğitimi aldı. Ulusal bir ilaç firmasında...

Manşet, Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri, Harun Kılcı Manşet, Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri, Harun Kılcı
EĞİTMENLER5 ay önce

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Harun Kilci

Harun Kilci Kariyer ve Yönetim Danışmanı Eğitmen 1999 yılında Kara Harp Okulundan Sistem Mühendisi olarak mezun oldu, 2005 yılında işletme...

Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri, Manşet, Kübra Yalçın Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri, Manşet, Kübra Yalçın
EĞİTMENLER5 ay önce

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Kübra Yalçın

Kübra Yalçın İK Yöneticisi, Eğitmen Adana’da dünyaya gelen Kübra Yalçın birincilikle girdiği Doğu Akdeniz Üniversitesi İngilizce İşletme Bölümü’nden ‘Şeref Öğrencisi’...

Meltem Can Karabay Meltem Can Karabay
EĞİTMENLER5 ay önce

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Meltem Can Karabay

Meltem Can Karabay Yaşam Koçu ve Eğitmen İstanbul Üniversitesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi bölümünden mezun oldu. Kişisel gelişim alanına duyduğu...

Lisanslı Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri Lisanslı Her Şey Seninle Başlar eğitmenleri
EĞİTMENLER5 ay önce

Her Şey Seninle Başlar eğitmeni: Özlem Baydar

Geçen yıl Her Şey Seninle Başlar eğitmen eğitimi açılmıştı. Seçilen eğitmen adaylarına Mümin Sekman tarafından eğitimler verildi ve artık göreve...

TREND