| eftalc |
| 1996 yılında Atatürk Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesini bitirdim.Biran önce iş hayatına atılmak ve ekonomik bağımsızlığımı elde ede bilmek için ilk çıkan fırsatı değerlendirdim.Aradan 9 sene geçti ve ben 13 iş değiştirdim.Bilgi ve tecrübe çok iyi ama istikrar felaket.Tabii bu iş verenler tarafından hoş karşılanmıyor.Ben şuna inanıyorum birgün doğru yeri bulacağım ve ne olduğumu göstereceğim.
|
|
| Üye Değil |
| reklam sektöründe çalışıyorum. yıllar önce bir sunum yapmam gerekiyordu. işe ilk girdiğim günler. kitapçıya koşup heyecanı önleyici kitaplar aradım. Dale Carnegienin bir kitabını buldum. adı aklıma gelmedi şimdi. kitapta "karşınızdakini çıplak hayal edin" diye yazıyordu. ben de tüm dinleyicileri çıplak hayal edince, gülmeye başladım, onlar da güldü..acayip iyi bir sunum oldu. dinleyiciler arasında olan patron beni tebrik etti. nasıl başardığımı patronuma söylesem kesin vururdu beni:) |
|
| today_2 |
| şu an turizm,de çalışıyorum.bir otele iş başvurusunda bulunmuştum tabi herhangi bir vasıf a sahip omadığım için,beni bara barboy olrak aldılar sonrada bana ne mezunu olduğumu sorduklarında ben lise mezunu oduğumu söyledim.tabi bu bal gibi yalandı. ama şu an kasiyerlik yapıyorum ve işimdede çok başarılıyım hatta idareci bilgilerine ve tecrübelerine sahip oldum ve bana bir takım sorumluluklar yüklediler .çok mutluyum ama bir gün söylediğim yan anlaşılırsa bu beni nasıl etkiler bilemiyorum. |
|
| Üye Değil |
| ben 23 yaşında lise mezunu üniye 6kere girmiş ama kazanamamış bir enbesilim.niemi?çünkü her sene kazanacağım ümidi ve hırsıyla derslere asılıyor ve her seferinde ders çalışmayı bırakıp hayatımı yaşıyorum!du bakalım bu ümit daha beni kaç sene vasıfsız eleman olarak piyasada dolaştıracak |
|
| Üye Değil |
| slm degerli arkadaşlar ben iş hayatımda en çok dürüstlügünden dolayı maalasef bir türlü başarılı olamadım.ve hala devam ediyor bu yüzden arayışlar içersindeyim.sorunu ne oldugunu bilmeme ragmen bir yaptıgın programlarında bir türlü uygulatadım. |
|
| cikrak |
| su anda calistigim firmada ise baslarken yapilan mülakatta inglizcemin nasil oldugunu sordular. ben bu soruya hazirlikli oldugum icin, soru gelir gelmaz daha önceden kendimi hazirladigim konular hakkinda direk ingilizce konusmaya basladim, durmaksizin taki karsi tarafa soru sorma sansi birakmayip, okey alana kadar.
1- eger soru sorulsa idi belki foyam meydana cikacakti
2- ise girdikten sonra ögrendimki, beni mülakat yapan kisi firmanin ispanya ile iliskiler müdürüymüs, yani ispanyolca harika, ingilizce benim kadar :) beni asil mülakat yapmasi gereken kisi o gün ani bir sekilde hastanalanmis.
3- bende ise girdikten en kisa sürede gercekten ingilizcemi onlarin istedigi seviyeye getirmek icin elimden geleni yaptim. su anda calistigim firmada yönetici konumundayim. |
|
| aysann |
| merhaba!yaş 40, 8 yaşında bir oğul annesiyim.üniversite mezunuyum,12 senelik çalışma hayatım var,şimdi ise iş arıyor ve bulamıyorum,nedeni özel hayatımı kariyerimin önünde tuttuğum için,kendimi bu yaşa kadar ertelediğim için,yatırımımı sevdiklerime yapıp kendime çok güvendiğim için.hiç birşey için geç değil deyip ölene kadar öğrenme diyenlerdenim. |
|
| Üye Değil |
| özel bir bankada işe başladım işletme mezunuyum bu arada bir yılımı doldurmadan ayrılmak zorunda kaldım bir yıl işsiz gezdim daha sonra yeni bir işe girdim faakat kendimi değersiz hissetmeyi bir türlü yenemedim kader mi bu sizce hayatta hep başarısız olacağım korkusu hakim deli miyim ben? |
|
| Üye Değil |
| 27 yasında üniversite mezunuyum hangi işe girsem iş tecrübem olmadıgından işe kobul edilmiyordum taki iki ay öncesine kadar şim di bir işim var tanıdıklar sayesinde ama şu an en alt konumdayım coy götür yerleri tamizle bakalım kariyer yallarını nasıl aşacaz nasıl cok çalişmam lazım cak |
|
| Üye Değil |
| ben warya ben salaan tekiim daha ne diimki kendime ilk okumicam dedim işe başladım (iştende sıkılınca zoru görünce e tabee asistan olarak girdiiniz yerde sizede temizlik yaptırsalarr) ama şimdi okumanın önemini anladım walla daha 18 yaşındaim we okicam daha çokk uzun yıllarım warr |
|
| Üye Değil |
| merhaba iki yıl bi şirkette müdür olarak çalıştım fakat asla müdür olanaklarıyla değil bi karar verdim kullanıldığımı düşündüğüm için çıktım şimdi çok beğendiğim bi sektörde müdürlük yapmıyorum ortalıkçı gibi çalışıyorum ama yine de mutluyum çünkü kullanılıyorum ama bunu bana söylemişlerdi . serap |
|
| sinankir |
| üni,versal hayat genel müdürlüğünde çalışıyordum; aynı zamanda sigortacılık üzerine master yapıyordum. okulda şirketimizin finansal analizini yaptım; şirketimizin batmak üzere olduğunu gördüm. batan bir şirkette çalışmayı sürdürmek istemedim ve ayrıldı. benim yetiştirdiğim arkadaşlar 6 ay kadar daha çalıştı ve şirket gerçekten iflas etti. demek ki doğru görmüşüm dedim kendi kendime. aradan başak hayat genel müdürlüğünde çalışmaya başladım. baktım ki benim yetiştirdiğim arkadaşlar terfi ederek transfer olmuşlar başak hayata. bu sefer onlar benim üstümdeydi. hayat bu; bazen doğruyu görseniz bile gerçekler bir başka sonuçla yansıyor hayata... |
|
| fobili |
| merhaba,ben bir çok kişinin okumayı isteyip de başaramadığı bir okulu bitirdim.Sonra evlendim ve çocuğum oldu.çocuğum büyüyene kadar çalışmadım.fakat artık çalışma zamanım geldiğinde(çocuğum 4 yaşındaydı) içimde istek yoktu.iş başvurularına gittiğimde sekreter olarak mı diye soruyorlardı.Sesim o kadar cılız çıkıyordu ki.Bence sosyal fobili olmuştum.şimdi bir işte çalışıyorum.hala kendimi ifadede cılızım.üzerimde güvensizlik var,atalet olduğu da gerçek.işlerimi düzene koyamıyorum.bir zamanlar 350-400 kişinin önünde konferans veren o 15 yaşındaki küçük beni çok arıyorum.ya da stajyerken tecrübeli meslekdaşlarıma verdiğim o çok alkışlı semineri de.Kişisel ataleti yenmek adlı kitabı bu sitede yeni gördüm.alacağım.sosyal fobi üzerine de bir kitap tavsiyesi bekliyorum. |
|
| Üye Değil |
| 31 yaşındayım, bir alkoliğim. hayatta kimseye bir yararım dokunmuyor. kaybolmuşum. kendimi arıyorum ben.
şişelerin dibinde sigaranın sonunda bulamıyorum kendimi. bi ara anthony robbins in içindeki devi uyandır eseri kafamda yaptığım değişikliklerle kendime gelmeme neden olmuştu.. 1 yıl kadar güzel geçti ama o inançlarımı kaybettim.
kendimi kaybettim ben, hayallerim yok, hırsım yok, özgüvenim yok. çok üzgünüm ben. |
|
| nurx |
| Merhaba
Benim yazacaklarım bayağı uzun okurken sıkılmazsınız umarım.Biz 5 kardeşiz babam rahmetli kız evladı okumaz prensibi ile ablam ile bana liseyi bitirene kadar kök söktürdü ablam evlendi. Ben ise sınavlara girdim bir kaç yıl babamın okutmıcam seni demesine ve bütün zorluklara rağmen sonra kazandım ama okutmadı babam bende evlendim bundan 10 yıl evvel şu an 31 yaşındayım neyse ailem okumam konusunda bağnaz bir tutum sergiliyordu nişanlı iken eşimi daha kolay ikna edip bir tencere fabrikasında işçi olarak çalışmaya başladım bu arada nişanlı idim ve iş çıkışında ise bilgisayar kursuna gidiyordum ailem karşı çıkmasına rağmen.Sonra muhasebe sekreterlik yapmaya başladım bu arada evlendim çalışmaya devam ettim bir oğlum oldu okul okudum kamuda güzel bir işe girdim üstelik sınavla kendi çabalarımla kazanarak torpil olmadan ikinci üniversite okuyorum eşimle bu konuda çok tartışsakda yinede okumaya devam edeceğim. Bütün Kigemcilere selamlar iyiki varsın Kigem |
|
| Üye Değil |
| üniversitede okuyorum ve halen daha beni hedeflerime ulaştıracak olan o ilk adımı atamadım.başarı ile ilgili kitaplar okuyorum.başarılı insanların hayatlarını inceliyorum ama halen olduğum yerdeyim ve birinin bana adım atmayı öğretmesini bekliyorum |
|
| mimar_oya |
| mimarlık fakültesi son sınıf diploma projesi öğrencisiyim..bir aydır uykusuz hazırlandığım proje sunumumda hocaların karşısına geçtim ve konuşmaya giriş cümlemi unuttum.o olmayınca gerisi de gelmiyor..onlar bana bakıyor ben onlara..susuyorum öyle.hoca başlayabilirsinin dediğinde "bir başlayabilsem arkası gelicek ama dedim"hocam önden siz buyrun bu böyle olmıcak dedim..gülmeye başladılar.sunum güzel geçti.sanırım hatırlamış olsam böyle iyi geçemezdi. |
|
| Üye Değil |
| Ailem benim memur zihniyetli biri olmamı istiyorlar. Fakat ben olmayacağım.Gelecekte Dünyayı yönetirken görüşmek üzere... |
|
| mehmet_balik |
| merhabalar.askerden mayısta geldim.iş bulamama korkusu sarmıştı beni.abim yani eniştem beni kendi çalıştığı şirkete aldı.abim şirkette yönetici.benide yanına almaktaki maksadı beraber takılmak ve bişeyler öğrenmemdi.o niyetle başladım.ama sonra herşey değişti sonra.abimi göremez oldum şirkette.benimle ilgilenmiyo artık.ve çok gücüme gidiyor.yanlız kaldım çok çaresizim.herşeye karamsar bakıyorum.kariyer sahibi olmak çok istemiştim.artık olucağını zannetmiyorum.kendi abim elimden tutmazsa kim tutarki elimden.benimki olmayan kariyerimi anlatmak değil çaresizliğimi ve üzüntümü dile dökmek. |
|
| Üye Değil |
| birara ailemdekiler baya bir sağlık problemi yaşadılar. o zaman lisedeydim. bende diğerleri gibi sınavlara heyecanlanır, hocalara bişey sormaz, yaptığım çoğu şeyi neden yaptığımı bile bilmezdim. sonra birgün kendi kendime dur dedim, ne oluyor. hayat benim hayatım ve ben başkalarının istediği şekilde, başkalarının yaptığı gibi yaşıyordum. o anda kararımı verdim. artık sadece kendi fikirlerimi kendim verecektim. sadece inandığım şeylerin peşinde koşacaktım. ve kimsenin ne düşündüğü bile umrumda değildi. ve ben düşüncelerimi ve davranışlarımı hemen değiştirmeye başlamıştım. tüm zevklerimi bile değiştirdim. alışkanlıklarım herşeyim değişti. işte o o zamandan beri istediğim hayatı yaşıyorum. her zaman kendim karar veriyorum ve onun peşinde koşuyorum. her zaman her istediğim olmuyor tabi ki de. çünkü bir süre sonra daha iyisi oluyor. çok şanslı olduğuma inanıyorum. birşeyleri farkına varmak çok güzel. herkes kendi hayatını kendi verdiği kararlarla oluşturuyor. şu anda üniversite 2. sınıftayım. ve çok güzel günlerin beni beklediğini biliyorum. hayatta herşeyi yapabilecek kadar güçlü hissediyorum kendimi. sanki uçabilecekmişim gibi geliyor. gerçekten uçamıyorum ama rüyalarımı yönetebiliyorum. kalbim sanki her an vücuduma mutluluk sıvısı pompalıyormuş gibi. inanın bir şeyi çok isterseniz olur. birçok insan başarının ne olduğunu bilmiyor. başarı demek istediğin hayatı yaşamak demek. bırakın başkaları ne derse desin. siz bildiğinizi yapın. gülün her zaman gülün. kahkahalar atın. yolda yürürken hiç tanımadığım insanlar bile selam veriyolar. çünkü gülümseyerek yürüyorum. çok güzel bir duygu bu.
"the world is yours" |
|
